Friday, December 17, 2010

загалмайлсан эцгүүд

Загалмайлсан эцгүүд, Загалмайлсан эцгүүд,
Зүрх нь гэр бүл, гэр бүл гэж цохилдог...



МИШИГИЙН ЦЭДЭНДОРЖ, НЯМБУУГИЙН НЯМДОРЖ, ОЧИРБАТЫН ДАШБАЛБАР.... Монгол уран зохиолын үе цаг бүхэн өөр өөрсдийн үлгэрлэн дууриах, хүндлэн дагах, бишрэн шүтэх, хайрлан өмгөөлөх загалмайлсан эцгүүдтэй байжээ.  Тийм нэг загалмайлсан эцгүүдийн нэг нь миний багш ПҮРЭВХҮҮГИЙН БАТХУЯГ




яруу найрагч нямбуугийн нямдорж багшдаа
зориулсан шүлгээс


Өвөл мэт саран. Хавар мэт салхин. Зуны үдэш
Өмнө минь сонгодог яруу найрагч.
Өмнө минь жүнзэнд хүйтэн дарсны мэлмий.
Өөрөө би яруу найрагчийн өмнө үл таних хөвгүүн
Намар мэт од. Өвөл мэт саран. зуны үдэш.
Найрагчдын зургийг Ван Гог зурсан мэт
Багш минь намайг олсон. Багшаа би олсон.
Бидэн хувь заяаныхаа зургаар уулзсан
Найрагч  хүзүүн дэх уруулын будгийг арчихад
Нүгэлээс хагацсан мэт ухаан минь сэргэлээ
Батюшковын унагсан ваарнаас цэцэг дэлгэрэх зун
Бид хоёр хөтлөлцөн нэг тийшээ явлаа
Горхны ус шиг тунгалаг хүмүүс
Гаднаас маань хараад аав хүү гэж нэрлэжээ
Лондонгоор тэнэх Верлен, Рембогийн хөрөг
Яагаад биднийхтэй ийм адилхан байгаа юм болоо

                                                


















  О.Дашбалбарт


Эхний бодол
Ямар ч онгироо юм бэ
Дунд vеийн бодол
Яг миний хайж байсан хvн юм
Дунд vеийн «дунд» vеийн бодол
Яаж ингэж бичиж байна аа.
Дундын төгсгөл vеийн бодол
Яах аргагvй vнэн vг хэллээ дээ
Төгсгөл vеийн бодол
Ядрангуй царайтай харагдах чинь
Төгсгөл vеийн дараах бодол
Ялагдашгvй хvнтэй нэг vед амьдарч байна даа
Төгсгөл
Яруу найрагч шиг «омог бардам» амьдарсан даа
Эцсийн бодол
Ямар их сvр хvч агуулна вэ?
Yхэл нь хvртэл «омог бардам» байлаа.

                                                          














МОМО багшдаа зориулав

хэн нэгэн танил нь талийгаач болоход
хэрэг болгож булшны нүхийг нь ухаж өгдөг
буянтай нэгэн хижээл эрийн
бүрх малгайны гандмал өнгөтэй
гайхалтайгаар зохицсон оршуулгын газрын
бор шорооны нүдэнд үл үзэгдэх нарийн
ширхэгүүд шиг дараах хаврын бороон дуслууд,
дэлгэгдэх номын хуудас мэт
тэнд бичигдсэн шүлгүүдийн
яруу сайханыг бахдан хэлэлцэх
бидний ариун нөхөрлөл адил Сөүлийн гудамд
ургасан бут сөөгний гэрэлтэх биеийг
зөөлөн уруулаараа илбэн таалах дараа хаврын
бороон дуслуудын бүлцийтэл усалсан чулуун сандал
дээр багш бид хоёр тамхи татан суух минь
дэлгэгдэх номын хуудсанд бичигдсэн яруу
сайхан шүлгийн цэг тависан төгсгөл мэт